اشعار عباس جواهری رفیع

پیش منی که هستی‌ام از دست رفته است
شنبه، "غروبِ جمعه‌ترین روزِ هفته" است!

بی تو چقدر ثانیه‌ها طول می‌کشند 
بی تو چقدر ساعت من خواب رفته است

تکرار می‌شویم، شروعی دوباره را
هر شنبه ترجمان غمی نوشکفته است

حسی برای زندگی تازه نیست؛ نیست
پای دلم برای دویدن گرفته است

هر شنبه بدون تو آغاز مُردگی است
تکرار داغ‌های عمیق نگفته است